ข่าว

หน้าแรก / ข่าว / ข้อมูลทางการแพทย์ / ผ้าพันแผลสำหรับสุนัข: วิธีการเลือกผ้าพันแผลสำหรับสัตวแพทย์ที่ติดแน่น
ผ้าพันแผลสำหรับสุนัข: วิธีการเลือกผ้าพันแผลสำหรับสัตวแพทย์ที่ติดแน่น

ผ้าพันแผลสำหรับสุนัข: วิธีการเลือกผ้าพันแผลสำหรับสัตวแพทย์ที่ติดแน่น

ข้อมูลทางการแพทย์Author: Admin
สุนัขกลับจากคลินิกพร้อมกับโกนขาหน้า มีรอยเย็บ และแผ่นพิมพ์ที่เขียนว่ารักษาผ้าพันแผลให้สะอาดและแห้ง สามชั่วโมงต่อมา ผ้าพันไว้บนพื้นห้องครัว และสุนัขกำลังเลียแผล การแต่งกายก็ไม่ล้มเหลว วัสดุที่ห่อหุ้มไว้ก็ทำ
ผ้าพันแบบเหนียวถือได้เพราะมันเกาะติดเอง ไม่ติดกับผิวหนังหรือขนสัตว์ คุณสมบัติประการหนึ่งคือสาเหตุที่ทำให้สุนัขสามารถเดินและข่วนได้ โดยที่เทปกาวไม่สามารถทำได้

สิ่งที่พันผ้าพันแผลสำหรับสุนัขต้องทำ

ผ้าพันผ้าพันแผลสำหรับสุนัขจะต้องพันผ้าพันไว้บนแขนขาที่เคลื่อนไหว เลีย และมีขนปกคลุมโดยไม่เกาะติดกับแผลหรือขน ผ้าพันส่วนใหญ่ที่อยู่บนพื้นจะพลาดการทรงตัวไปในทิศทางเดียวหรืออีกทิศทางหนึ่ง

สุนัขสร้างผู้ป่วยที่ยากลำบากด้วยเหตุผลทางกลไกสองประการ ขนปกคลุมเกือบทั้งขา ดังนั้นอะไรก็ตามที่ขึ้นอยู่กับการสัมผัสทางผิวหนังจะสูญเสียพื้นที่ผิวส่วนใหญ่ไป และรูปร่างที่ต้องพันตาม อุ้งเท้าเรียว ขากที่แทบไม่มีเนื้อเยื่ออ่อนเลยกระดูก ฐานหางที่ไม่เคยหยุดเคลื่อนไหว ทำให้เกิดข้อผิดพลาดน้อยมาก

งานสามงานมีความสำคัญตามลำดับนี้:

  • การบรรจุ: จับชั้นสัมผัสไว้ ซึ่งหมายถึงแผ่นกันติดและชั้นผ้ากอซหนึ่งหรือสองชั้นในตำแหน่งที่วางไว้พอดี โดยไม่ขยับเมื่อสุนัขลุกขึ้น
  • การบีบอัด: ใช้แรงกดเบา ๆ สม่ำเสมอซึ่งรองรับแขนขาและจำกัดอาการบวม โดยไม่ทำให้สายรัดบริเวณขอบด้านบนแคบลง
  • สิ่งกีดขวาง: เก็บสิ่งสกปรก น้ำลาย และการเลียออกจากแผลโดยตรงเป็นเวลาหลายชั่วโมงระหว่างการเปลี่ยนแปลง

ลำดับความสำคัญทั้งสามนั้นเป็นสิ่งเดียวกันกับที่ควบคุมมนุษย์ การดูแลบาดแผลและการตรึงรอง โดยที่การคงการแต่งกายเป็นคำถามเกี่ยวกับวัสดุมากกว่าคำถามเกี่ยวกับเทคนิค

ผ้าห่อตัวเป็นชั้นนอก ไม่ใช่ส่วนที่เป็นผ้าปิดแผล อะไรก็ตามที่สัมผัสกับบาดแผลควรเป็นผ้ากอซปลอดเชื้อหรือแผ่นกันติด ผ้าพันแบบเหนียวจะยึดไว้กับที่เท่านั้น

การพันแบบเหนียวเทียบกับเทปกาว

ผ้าพันแผลแบบเหนียวหรือที่เรียกว่าผ้าพันแบบติดแน่นในตัวเอง ผ้าพันแบบสัตวแพทย์ หรือผ้าพันแบบยืดหยุ่นแบบเหนียวเป็นพื้นผิวยืดหยุ่นที่เคลือบด้วยกาวที่มีลวดลายบนใบหน้าด้านเดียวซึ่งจะยึดติดกับตัวเองเมื่อยืดและซ้อนกันเป็นชั้นเท่านั้น ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องมีคลิป เข็มหมุด หรือเทปเพื่อให้อยู่กับที่

ความแตกต่างจะปรากฏชัดเจนที่สุดเมื่อนำออก เทปซิงค์ออกไซด์และเทปไวต่อแรงกดที่คล้ายกันจะจับขนและการดึงออกจะทำให้ขนและบางครั้งก็เป็นผิวหนังชั้นตื้นไปด้วย ผ้าห่อตัวที่เหนียวเหนอะหนะจะแยกออกจากชั้นของมันเองด้วยการดึงเบาๆ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมคลินิกสัตวแพทย์จึงย้ายมาพันผ้าไว้เพื่อทำทุกอย่างที่ต้องอยู่รอดได้นานกว่าสองสามชั่วโมงบนสุนัขที่กระฉับกระเฉง

วัสดุทั้งสามชนิดที่ใช้กับแขนขาของสุนัขมีการเปรียบเทียบในทางปฏิบัติอย่างไร
วัสดุ พันธบัตรเพื่อ การถอดออกจากขน บทบาททั่วไป
ห่อแบบติดแน่นในตัวเอง การสนับสนุนของตัวเองเท่านั้น ยกออกด้วยการดึงเพียงเล็กน้อย ชั้นรักษาเสถียรภาพด้านนอก
ซิงค์ออกไซด์หรือเทปกีฬา ผิวหนัง ขนสัตว์ และตัวมันเอง ดึงเส้นผมและต่อย การยึดอย่างแน่นหนาที่นิ้วเท้าหรือเฝือก
ผ้ากอซรีด ไม่มีอะไร หลุดออกอย่างง่ายดาย ชั้นสัมผัสและดูดซับ
พันผ้ากอซเหนียวๆ นั่นเองโดยกดผ้ากอซลง ลิฟท์เป็นยูนิตเดียว โครงสร้างวัสดุปิดแผลที่ได้มาตรฐาน
การยึดมั่นในตนเองไม่ได้หมายความว่าเหนียว ไม่มีอะไรติดอยู่กับสุนัข ชั้นต่างๆ ถูกกดเข้าด้วยกันและยึดไว้ด้วยแรงเสียดทาน

การเลือกม้วน: ความกว้าง วัสดุ และการยืด

สำหรับสุนัขส่วนใหญ่ ม้วนผ้าขนาด 5 ซม. (2 นิ้ว) จะคลุมอุ้งเท้า ขาหนีบ และหาง ส่วนม้วนขนาด 7.5 ซม. และ 10 ซม. สงวนไว้สำหรับพันหน้าอก ลำตัว และหน้าท้อง โดยที่ผ้าพันจะต้องคลุมพื้นอย่างรวดเร็ว

ความกว้างของผ้าพันที่แนะนำตามพื้นที่สำหรับสุนัขพันธุ์กลาง
บริเวณลำตัว ความกว้างม้วน ทำไมขนาดนี้.
อุ้งเท้าและนิ้วเท้า 2.5 ถึง 5 ซม การพันแบบแคบตามส่วนโค้งของอุ้งเท้าโดยไม่จับเป็นก้อน
Metacarpus และขาก 5 ซม ขนาดที่พบบ่อยที่สุดในการปฏิบัติด้านสัตวแพทย์
ขาท่อนล่างและฐานหาง 5 ถึง 7.5 ซม ครอบคลุมด้วยการหมุนน้อยลงและเทอะทะน้อยลง
หน้าอกและลำตัว 7.5 ถึง 10 ซม ม้วนกว้างถือเลขแปดรอบหน้าอก
หูหรือบริเวณผ่าตัดขนาดเล็ก 2.5 ซม ตัดให้ยาวแล้วพันโดยไม่ต้องตึง

ความกว้างถือว่าสุนัขพันธุ์กลางมีน้ำหนักระหว่าง 15 ถึง 30 กก. สายพันธุ์ของเล่นมักจะลดขนาดลงหนึ่งขนาด ส่วนพันธุ์ยักษ์ใหญ่ขึ้นหนึ่งขนาด

160% การยืดตัวโดยทั่วไปเมื่อขาดสำหรับการห่อแบบเหนียวนอนวูฟเวน
50% เหลื่อมกันในแต่ละรอบด้วยครึ่งหนึ่งของความกว้างม้วน
12-24 ชม ระยะเวลาการเปลี่ยนผ้าปิดแผลมาตรฐาน เร็วกว่าหากเปียก

การเลือกวัสดุพิมพ์จะเปลี่ยนลักษณะการทำงานของผ้าพันในมือ ผ้าห่อตัวแบบเหนียวจากผ้าฝ้ายฉีกสะอาดหมดจดและปิดท้ายด้วยพื้นผิวด้านที่อ่อนนุ่ม ผ้าไม่ทอ PP นั้นเบากว่าและเป็นผ้าห่อตัวสำหรับสัตวแพทย์จำนวนมากส่วนใหญ่ และผ้าไม่ทอที่เคลือบด้วย PET จะซับน้ำได้ดีกว่าและคงรูปร่างไว้บนอุ้งเท้าที่เปียก เคมีของกาวมีความสำคัญมากกว่าสี: ยางธรรมชาติให้การยึดเกาะที่แข็งแรงที่สุด แต่ไม่เหมาะสำหรับด้ามจับที่ไวต่อลาเท็กซ์ ในขณะที่การเคลือบที่ปราศจากลาเท็กซ์สังเคราะห์จะแลกแรงยึดเกาะเล็กน้อยเพื่อการคลายตัวที่คาดเดาได้และอายุการเก็บรักษาที่ยาวนานขึ้น

Veterinary Cohesive Bandage and Self-Adherent Wrap Collection ผ้าพันแผลแบบเหนียวสำหรับสัตวแพทย์และชุดห่อแบบติดด้วยตนเอง สำรวจประเภทของผ้าพันแผลแบบเหนียวสำหรับสัตวแพทย์และผ้าพันแบบติดได้เอง รวมถึงตัวเลือกที่มีรสขม สัตว์เลี้ยง กีฬา และการปฐมพยาบาลสำหรับความต้องการในการห่อที่หลากหลาย ดูผลิตภัณฑ์ →

วิธีพันอุ้งเท้าสุนัขโดยไม่ตัดการไหลเวียนโลหิต

พันจากปลายเท้าขึ้นไป เหลื่อมแต่ละเทิร์นไว้ครึ่งหนึ่งของความกว้างม้วน และจบเหนือข้อต่อถัดไป เพื่อไม่ให้พันกลับลงมาที่ขา

  1. ทำความสะอาดอุ้งเท้าให้แห้ง ตัดขนเฉพาะส่วนที่ยาวพอที่จะพันไว้ใต้ผ้าห่อตัว และห้ามตัดทับแผลที่เปิดอยู่
  2. วางชั้นสัมผัส: วางแผ่นกันติดไว้บนแผล จากนั้นจึงใช้ผ้ากอซแบนๆ หนึ่งหรือสองชั้น
  3. ยึดที่ปลายเท้าโดยหมุนครบ 1 รอบโดยแทบไม่มีแรงตึง ดังนั้นผ้าพันจะวางราบเรียบแทนที่จะสอดเข้าไป
  4. หมุนวนขึ้น โดยให้ม้วนตัวต่ำและราบกับขา โดยให้ความกว้างครึ่งหนึ่งทับซ้อนกันในเทิร์นก่อนหน้า
  5. หยุดเหนือข้อต่อ ผ้าพันที่ปลายตรงกลางของแขนจะพันกันและเลื่อนทันทีที่สุนัขยืน
  6. กดส่วนท้ายของผ้าห่อไว้บนชั้นที่อยู่ด้านล่าง ไม่มีปม ไม่มีเทปติดขน ไม่มีลวดเย็บกระดาษ
ควรเลื่อนสองนิ้วไปใต้ขอบด้านบนของห่อที่เสร็จแล้ว หากทำไม่ได้แสดงว่าแน่นเกินไป หากผ้าพันหลุดออกขณะที่สุนัขเดินข้ามห้อง แสดงว่าผ้าพันหลวมเกินไป

เมื่อห่อล้มเหลว: หลวม แน่น หรือเคี้ยว

ผ้าพันแผลที่ล้มเหลวเกือบทุกอันบนสุนัขล้มเหลวด้วยเหตุผลหนึ่งในสามประการ: มันหลวมเกินไป มันแน่นเกินไป หรือสุนัขเคี้ยวมัน

หลวมเกินไป

  • ผ้าพันจะเลื่อนลงมาที่ขาภายในหนึ่งชั่วโมง
  • มองเห็นผ้ากอซหรือแผ่นรองได้ที่ขอบด้านบน
  • สุนัขใช้กรงเล็บเกี่ยวปลายที่หลวมแล้วดึง
  • คุณพบว่าผ้าห่อทั้งหมดไม่บุบสลายอยู่บนพื้น

แน่นเกินไป

  • นิ้วเท้าใต้ผ้าพันจะดูพองหรือให้ความรู้สึกเย็น
  • ผิวหนังเหนือขอบด้านบนยังคงมีรอยเว้าหลังจากนำผ้าห่อออกแล้ว
  • สุนัขเคี้ยวที่ขอบด้านบนมากกว่าที่แผล
  • ขาถูกยกขึ้นหรือรับน้ำหนักได้ไม่เต็มที่

การเคี้ยวเป็นโหมดความล้มเหลวที่สาม และเป็นพฤติกรรมมากกว่ากลไก การเคลือบที่มีรสขมบนพื้นผิวห่อเป็นวิธีแก้ไขที่รุกรานน้อยที่สุด ตามด้วยปลอกคอแบบอลิซาเบธสำหรับสุนัขที่จะไม่ทิ้งบาดแผลไว้ตามลำพัง กระดาษห่อเหนียวที่เคลือบด้วยขมใช้วัสดุพิมพ์แบบไม่ถักทอแบบเดียวกับกระดาษห่อสัตว์มาตรฐาน โดยมีสารให้ความขมเกรดสำหรับอาหารบรรจุอยู่ในกาว ดังนั้นมันจึงยังคงฉีกขาดด้วยมือและยังคงยึดติดกับตัวมันเอง

นิ้วเท้าที่บวมเหนือผ้าพันแผลถือเป็นกรณีฉุกเฉินด้านสัตวแพทย์ ไม่ใช่ปัญหาที่ต้องรอดู นำผ้าพันออกแล้วโทรแจ้งคลินิก
Bitter Vet Wrap Elastic Self-Adhesive Veterinary Cohesive Bandage Bitter Vet Wrap ผ้าพันแผลแบบมีกาวในตัวแบบยืดหยุ่นสำหรับสัตวแพทย์ ผ้าพันแผลที่เคลือบด้วยรสขมนี้ช่วยลดการเคี้ยวในขณะที่ยังคงยึดติดได้เอง ฉีกได้ด้วยมือ และเหมาะสำหรับการดูแลบาดแผลของสัตว์เลี้ยงและผ้าพันแผลเพื่อการฟื้นฟู ดูผลิตภัณฑ์ →

การซื้อ Vet Wrap จำนวนมาก: สิ่งที่ต้องระบุ

ผู้ซื้อที่สั่งกระดาษห่อแบบเหนียวสำหรับใช้งานด้านสัตวแพทย์ควรล็อคข้อกำหนดหกประการไว้ก่อนเริ่มดำเนินการผลิตครั้งแรก เนื่องจากม้วนสองม้วนที่ดูเหมือนกันบนโต๊ะตัวอย่างอาจมีพฤติกรรมแตกต่างออกไปอย่างมากตอนบ่ายสามโมงในคลินิก

  • วัสดุพิมพ์: ผ้าฝ้าย ผ้าไม่ทอ PP หรือผ้าไม่ทอเคลือบ PET เนื่องจากแต่ละผ้าฉีกขาดและยืดต่างกัน
  • เคมียึดเกาะ: ปราศจากยางธรรมชาติหรือน้ำยางสังเคราะห์ ซึ่งกำหนดว่าใครสามารถหยิบจับผลิตภัณฑ์ได้และเก็บได้นานเพียงใด
  • การยืดตัว: เป็นเรื่องปกติ 150 ถึง 180 เปอร์เซ็นต์; ยืดน้อยเกินไปหมายความว่าผ้าห่อตัวจะไม่ล็อคเข้ากับตัวเอง
  • รูปแบบม้วน: ความกว้าง ความยาวยืด เส้นผ่านศูนย์กลางแกน และไม่ว่าจะเป็นการจัดส่งม้วนแบบห่อแยกหรือบรรจุถุงจำนวนมาก
  • การรักษาพื้นผิว: สีธรรมดา เคลือบขม พิมพ์ หรือสีทึบ ซึ่งทั้งหมดนี้ส่งผลต่อปริมาณการสั่งซื้อขั้นต่ำ
  • งานศิลปะฉลากส่วนตัว: การพิมพ์ม้วน ถุงโพลี กล่อง และลัง จัดเตรียมก่อนกำหนดสายการบรรจุ
ขอความยาวที่ยืดออก ไม่ใช่ความยาวที่ม้วนไว้ ม้วนขนาด 4.5 ม. ที่การยืดตัว 160 เปอร์เซ็นต์ จะให้การพันที่ใช้งานได้ประมาณ 7 ม. เมื่อใช้กับแรงตึงในการทำงาน

ความยืดหยุ่นสำหรับชุดย่อยจะนับได้มากเท่ากับราคาต่อหน่วย เมื่อเครือคลินิกต้องการความกว้างหนึ่งความกว้างในสถานที่ตั้งสี่สิบแห่ง ผู้ผลิตที่รวมการจัดซื้อวัตถุดิบตามคำสั่งซื้อต่างๆ สามารถคงการดำเนินการขนาดเล็กให้ใกล้เคียงกับการกำหนดราคาจำนวนมาก และ ขนาดและรูปร่างที่กำหนดเอง โปรแกรมช่วยให้ผู้ซื้อกำหนดมาตรฐานบนม้วนขนาด 5 ซม. ขอบฉีกด้วยมือ และเส้นรหัสสี แทนที่จะยอมรับสินค้าที่มีอยู่ในสต็อก

คำถามที่พบบ่อย

คำตอบสั้นๆ: สำหรับการพันอุ้งเท้าหรือขา ให้ใช้พลาสเตอร์ปิดแผลขนาด 5 ซม. ทาสองหรือสามชั้นโดยให้เหลื่อมกัน 50 เปอร์เซ็นต์จากนิ้วเท้าขึ้นไป และปล่อยให้นิ้วเท้ากลางทั้งสองข้างมองเห็นได้เพื่อให้คุณตรวจดูอาการบวมได้

ฉันสามารถใช้ผ้าพันแผลแบบมนุษย์กับสุนัขของฉันได้หรือไม่?

ใช่ โดยมีเงื่อนไขว่าวัสดุนั้นเป็นประเภทเดียวกันที่ยึดติดกันในตัวเอง และห่อผ่านการตรวจสอบความแน่นด้วยสองนิ้ว ผลิตภัณฑ์ของมนุษย์มักจะขายในความกว้างที่แคบกว่า ดังนั้นม้วนขนาด 2.5 ซม. จึงทดแทนอุ้งเท้าเล็กๆ ได้พอสมควร แต่ให้ตรวจสอบฉลากสำหรับยางธรรมชาติหากสุนัขหรือผู้ที่ถือห่อนั้นทราบว่าไวต่อยางธรรมชาติ

ผ้าพันผ้าพันแผลสามารถอยู่บนสุนัขได้นานแค่ไหน?

ปกติผ้าปิดแผลจะเปลี่ยนทุกๆ 12 ถึง 24 ชั่วโมง และเปลี่ยนทันทีหากเปียก สกปรก หรือเริ่มมีกลิ่น การพันผ้าพยุงบนผิวหนังที่สมบูรณ์สามารถคงอยู่ได้นานขึ้นหากยังคงสะอาดและแห้ง แต่ให้ตรวจดูอาการบวม การลื่นไถล หรือการเยื้องที่ขอบด้านบนวันละสองครั้ง

จะเกิดอะไรขึ้นถ้าสุนัขของฉันกินผ้าพันผ้าพันแผล?

ห่อเหนียวไม่สามารถย่อยได้ โดยปกติแล้วเกลียวสั้นจะผ่านไป แต่การม้วนแบบกลืนเข้าไปหรือส่วนที่เป็นปมขนาดใหญ่อาจทำให้เกิดการกีดขวางได้ ติดต่อสัตวแพทย์หากสุนัขอาเจียนซ้ำๆ ปฏิเสธอาหาร น้ำลายไหล หรือถ่ายอุจจาระโดยไม่มีอุจจาระ

ฉันจำเป็นต้องมีเทปเพื่อยึดปลายห่อหรือไม่?

ไม่ กดส่วนท้ายของผ้าพันประสานกับชั้นด้านล่างและจะติดกันเมื่อสัมผัสกัน เทปที่ติดไว้บนขนไม่ได้เพิ่มความปลอดภัยแต่อย่างใด และถอดออกได้ยาก และเป็นเหตุผลเดียวที่พบบ่อยที่สุดที่เจ้าของรายงานว่าการเปลี่ยนผ้าพันแผลทำให้สุนัขของตนไม่พอใจ

ข้อความตอบรับ